กาลครั้งหนึ่ง ณ ชุมแพ…

ชุมแพ เป็นอำเภอหนึ่งที่มีชื่อเสียงของจังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของไทย มีคำขวัญประจำอำเภอคือ “หลักเมืองเก่าชุมแพ แลผาพระนอนล้ำค่าอารยธรรมโนนเมือง ลือเลื่องเศรษฐกิจ ติดตาผานกเค้า เข้าชมถ้ำผาพวงบวงสรวงปู่หลุบ” ที่นี่เต็มไปด้วยเรื่องราวอันน่าค้นหาทางประวัติศาสตร์

ย้อนกลับไปราว 2,400 ปีที่แล้ว พระครูหงส์ได้ชวนญาติพี่น้อง 8 ครอบครัว ย้ายถิ่นฐานมาจากเมืองภูเวียงด้วยการเดินเท้ามาพร้อมเกวียนลาก มีการหยุดพักที่บ้านกุดจอกน้อย แล้วแบ่งครอบครัวออกเป็น 2 กลุ่มด้วยกัน กลุ่มแรกให้ตั้งที่พักอาศัยใกล้ๆ กุดแห่น้อย ส่วนกลุ่มที่มีพระครูหงส์ร่วมมาด้วย โดยมีนายโฮม (ต้นตระกูลโฮมหงส์) นายโชค และนายหลอด (ต้นตระกูลหงส์ชุมแพ) บุตรทั้ง 3 คน เดินทางต่อเพื่อเลือกถิ่นฐานเป็นบ้านร้างสักหลัง ได้เป็นวัดร้างและกุดที่อยู่ทางทิศตะวันตก ซึ่งตัววัดมีพระธาตุและต้นโพธิ์อยู่ด้วย จึงถูกตั้งชื่อว่า “วัดโพธิ์ธาตุ” และเรียกที่ตั้งถิ่นฐานของตนว่า “กุดธาตุ”

ในช่วงนั้นสภาพแวดล้อมเต็มไปด้วยป่าทึบ การจับปลาทำได้ยา มีจระเข้ชุกชุมและน้ำลึกอันตราย ทว่ารอบๆ บริเวณมีต้นไผ่ขึ้นเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านได้ตัดนำมามัดเป็นแพ นานวันเข้าที่นี่จึงเรียกว่า “กุดชุมแพ” และ “บ้านชุมแพ”

มีสัญลักษณ์ประจำอำเภอคือ โดยถูกเปลี่ยนตราตามกรมศิลปากรออกแบบให้ใหม่จากเดิม เป็นรูปเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรีประทับอยู่บนแพ ที่มือขวากำลูกธนู ส่วนมือซ้ายกำคันธนู ประกบข้างด้วยนายทหาร 2 คน ที่เป็นคนสนิท ทำท่านั่งถือธงปลายหอกทั้งสองข้างในท่าเดียวกัน

ประมาณปี พ.ศ. 2470 เริ่มมีชาวจีนอพยพเข้ามาอยู่อาศัย ทำมาค้าขาย ทำให้การค้าขยายตัวมากขึ้น บ้านเมืองเริ่มพัฒนา จนกลายเป็นอำเภอชุมแพที่เต็มไปด้วยเรื่องราวและสถานที่ท่องเที่ยวอันมากมายที่เราได้เห็นในปัจจุบัน ไม่ว่าจะสถานที่เก่าแก่โบราณ ไปจนถึงธรรมชาติที่เงียบสงบสวยงาม ชวนดึงดูดแก่เหล่านักเดินทางเป็นอย่างยิ่ง